Reflexões sobre as causas e consequências do abandono do pensamento medieval.

I tiakina i:
Ngā taipitopito rārangi puna kōrero
Kaituhi matua: Glavam, Arnobio José
Hōputu: Tuhinga
Reo:Pōtukīhi
I whakaputaina: 2013.
Ngā marau:
Ngā Tūtohu: Tāpirihia he Tūtohu
Kāore He Tūtohu, Me noho koe te mea tuatahi ki te tūtohu i tēnei pūkete!
Whakaahuatanga
Whakarāpopotonga:O pensamento medieval, intimamente ligado à vida e iluminado pela fé, propiciou um sistema doutrinário de profunda coerência e grande amplitude: a Escolástica, que alinhava numa única perspectiva diversos campos do conhecimento. Tal sistema não fugiu à ação de ideologias que, atingindo-o em sua unidade, acabaram por fragmentá-lo em duas correntes de pensamento que percorreram toda a história da filosofia a partir de então, sem jamais se encontrarem numa síntese: o Nominalismo empirista, de um lado, e o Ontologismo racionalista, de outro. O presente artigo procura identificar a origem dessas correntes que desfizeram a unidade escolástica e apontar as consequências teoréticas e existenciais de tal ruptura.
Whakaahuatanga ōkiko:p. 73-88 ;
ISSN:1981-9390